నాకు నచ్చిన మూడు తమిళ సినిమాలు!

యుద్దం సెయ్ - మిష్కిన్ దర్శకత్వంలో చేరన్ (నా ఆటోగ్రాఫ్ ఫేమ్) హీరోగా వచ్చిన సస్పెన్ థ్రిల్లర్/క్రైం థ్రిల్లర్. సమాజంలో కొందరు దౌర్భాగ్యులు చేస్తున్న అన్యాయాలకి అభాగ్యులు ఎలా బలి అయిపోతున్నారని చూపించే సినిమా. సమాజంలోని ఒక రకమైన చీకటి కోణాలను వెలుగులోకి తెచ్చే సినిమా.

కథ విషయానికొస్తే, అనూహ్యంగా అమ్మాయిలు మాయమయిపోతుంటారు. కొందరు వ్యక్తులు కొన్ని రోజులుగా కనిపించకుండా పోతుంటారు. వారు కనిపించకుండా పోయినప్పటినిండీ ఓ 3-4 రోజుల వ్యవధిలో ఆ వ్యక్తుల శవాలు నగరంలోని ఇరుకు గదుల్లో ప్రత్యక్షమవుతుంటాయి. అంతు చిక్కని ఈ వరుస హత్యలు, మాయమయిపోవడాల కేసును CBI ఆఫీసర్ అయిన కృష్ణమూర్తి (చేరన్) ని తీసుకోమంటారు. మూడునెలలుగా చెల్లెలు కనిపించడం లేదన్న బాధలో ఉన్న కృష్ణ దానికి నిరాకరిస్తాడు. పెద్ద ఆఫీసర్ల ప్రోద్బలంతో అన్యమనస్కంగా ఒప్పుకుంటాడు. ఏ రకమైన క్లూ దొరకని కృష్ణకి ఈ హత్యల ద్వారా హంతకులు ఏదో విషయాన్ని తమకు తెలియబరచాలనే ఉద్దేశంతో ఉన్నట్టు అనిపిస్తుంది. ఇంక అప్పటినుండీ హత్య జరిగిన ప్రతీసారీ ఒక్కో విషయాన్ని గ్రహిస్తూ నోట్స్ తయారుచేసుకుంటాడు.
ఆడపిల్లలు మాయమయిపోవడానికి, హత్యలకి, నగరంలో ఉన్న కొందరు పెద్దమనుషులకి ఉన్న సంబంధం ఏమిటి? తను గ్రహించిన విషయాల ద్వారా
ఈ చిక్కుని కృష్ణమూర్తి ఎలా విప్పుతాడు అన్నదే కథాంశం.

స్ర్కీన్ ప్లే గురించి ముఖ్యంగా చెప్పుకోవాలి. ప్రేక్షకుడి ఏ మాత్రం క్లూ ఇవ్వకుండా, కథని ముందుకి నడిపిస్తూ, కొంచం కొంచం గా చిక్కుముడి విప్పే కథనం చాలా ఆకట్టుకుంటుంది.ప్రతీ ఒక్కరినీ కుర్చీ మీద ముని వేళ్ళపై కూర్చోబెడుతుంది. సీను సీనుకీ ఉత్కంఠ పెరుగుతుంటుంది. అసలేం జరుగుతున్నాది, ఈ కథేమిటి, ఎప్పటికైనా ఈ సస్పెన్సు వీడుతుందా అని అనిపిస్తుంది. సినిమా ఫార్వర్డ్ చేసేసి చివరి సీను చూసేద్దామా అన్నంత ఉత్కంఠ కలుగుతుంది. చివరి అరగంట మాత్రం ప్రతీ ప్రేక్షకుడి మనస్సు చివుక్కుమనక మానదు. కథ, కథనం ఎక్కడా బిగువు తగ్గకుండా అద్భుతంగా తీసారు. హత్య జరిగిన ప్రతీసారి ఒక ముఖ్యమైన పాయింట్ ని దొరకబుచ్చుకునే సీన్లలో Brilliant అనాలనిపిస్తుంది చాలాచోట్ల. ఉదాహరణకు, చనిపోయిన ఒక వ్యక్తి తాలూకా తల మాత్రం పోలీసు స్టేషన్ ఎదురుగా ఉన్న పుచ్చకాయల బండిపై కనిపిస్తుంది. దీని అర్థమేమిటి? అని పై ఆఫీసర్ అడిగినప్పుడు…ఈ తల కళ్ళు విప్పార్చి స్టేషన్ వైపు చూస్తున్నట్టుగా ఉంది…అంటే దానర్థం మన స్టేషన్ లోనే ఏదో రహస్యం ఉంది, దాన్ని కనిపెట్టండి అని సలహా ఇస్తున్నారు హంతకులు..అని కృష్ణ చెబుతాడు.

ఈ సినిమాలో విశేషం ఒక దర్శకుడైన చేరన్ నటించడం. మరో దర్శకుడైన అమీర్(పరుత్తి వీరన్ ఫేమ్) ఐటం సాంగ్ లో నటించడం. మరో అదనపు ఆకర్షణ నటనతో కూడిన ఫైట్ ఉండడం. ఇందులో చేరన్ చాలా బాగా చేసాడు. తనలో మంచి నటుడున్నాడని చేరన్ మరోసారి నిరూపించాడు. ఇంక పోస్ట్ మార్టం పాధాలజిస్ట్ గా జయప్రకాష్, న్యాయమార్గం తప్పిన పోలీసుగా సెల్వ పాత్రలకు తగ్గట్టుగానటించారు. ఇక్కడ ముఖ్యంగా చెప్పుకొవలసినది లక్ష్మీ రామకృష్ణన్ నటన…తల్లి పాత్రలకి పరిమితమైపోయిన ఈమెకి ఇంతకు మించిన పాత్ర దొరకదేమో! తనకి వచ్చిన అవకాసాన్ని పరిపూర్ణంగా వినియోగించుకున్నారు. క్లైమాక్స్ సీనులో ప్రతీ ఒక్కరిచేతా”ఆహా” అనిపిస్తారు.

కెమెరా, లైటింగ్ గురించి ప్రత్యేకంగా చెప్పుకోవాలి…ప్రతీ సీన్లోనూ మూడ్ ని ఎలివేట్ చేసేదిగా ఉన్నాయి. నేపధ్య సంగీతం ఈ సినిమాకి మరో బలం. “K” అందించిన సంగీతం మనకు మరింత ఉత్కంఠ పెంచుతుంది. మొత్తనికి సిని చూసొచ్చాక “ఆహా ఎంత మంచి సినిమా” అనిపించకమానదు!

తమిళపడం – Out and Out కామెడీ సినిమా! ఇది 2010 లో వచ్చింది. తమిళ సినిమాల పై, చెన్నై 28 ఫేమ్ శివ హీరోగా C.S.అముదన్ వేసిన నవ్వుల బ్రహ్మాస్త్రం. ఇందులో చేసిన పేరడీ అంతా తెలుగు సినిమాకీ వర్తిస్తుంది. మధ్యలో మన బాలకృష్ణ కూడా వస్తాడండోయ్!

ఒక గ్రామంలో మగపిలల్లందరూ సినిమాల పిచ్చితో ఊరు వదిలి చెన్నైకి వెళ్ళిపోతున్నారని, పుట్టగానే మగపిల్లలను చంపేసే ఆనవాయితీ మొదలవుతుంది. మన హీరో శివ (శివ) పుట్టగానే చంపేయబోతున్న ఒక ముసలావిడ (పరవై మునియమ్మ) తో మాట్లడి, తనని చంపొద్దని, చెన్నై పంపిస్తే పెద్ద హీరోనవుతానని చెప్పి బతిమాలుకుంటాడు. ఆ పిల్లాడి మాటలు విన్న బామ్మ చలించిపోయి, పిల్లాడిని తీసుకుని చెన్నై వెళ్ళిపోతుంది. శివ పెరిగి పెద్దవాడయ్యాక మొదలవుతుంది అసలు కథ. రజనీకాంత్ లా హీరోల దుమ్ము లేపుతాడు. రేప్ అవుబోతున్న అమ్మాయిని విజయ్ లా కాపాడతాడు. గాల్లో ఎగిరి ఫైటింగులు చేస్తాడు. ముమ్ముట్టి, విజయకాంత్, విక్రం, శరత్ కుమార్….ఒకరేమిటి మొత్తం అందరినీ పేరడీ చేస్తారు. ముమ్ముట్టిని ఇమిటేట్ చేసిన నటుడు ( నాకు పేరు తెలీదు, పూర్వం వచ్చే “నిన్నే పెళ్ళాడుతా” సీరియల్ లో హీరో) చాలా అద్భుతంగా చేసాడు. కొన్ని పేరడీలు మచ్చుకి…
1) హీరోకి ముసలాళ్ళయిన వాళ్లు ఫ్రెండ్స్ గా ఉంటారు. (మన తెలుగు సినిమాలలో సుధాకర్, తమిళ సినిమాలలో వడివేలు లాగ)
2) పది మందిని ఎగిరెగిరి కొట్టిపడేయగానే హీరో పోస్టర్ కి పాలాభిషేకం చేస్తారు.
3) హీరోకి ఒక అమ్మాయి తగలగానే షాక్ కొట్టి ప్రేమ పుట్టడం. లైబ్రరీలో ఇద్దరూ ఒకే పుస్తకాన్ని తియ్యడం….ప్రేమ మొదలవడం.
4) హీరో కాలనీ లో నీళ్ళు రాకపోతే మొత్తం కాలనీ అంతా హీరో దగ్గరకొచ్చి నీవే దైవం అని వేడుకోవడం, హీరో MLA దగ్గరకెళ్ళి సమస్యని పరిషకరించడం (శివాజీ సినిమాకి పేరడీ)
5) గజనీ సినిమా పేరడీ
6) హీరోయిన్ కి మగవాళ్ళంటే ఇష్టం ఉండదు, ప్రేమ అంటే చిరాకు ఎందుకంటే హీరోయిన్ కి చిన్నప్పుడు జ్వరం వస్తే ఆస్పత్రికి తీసుకుని వెళతారు. అక్కడ ఉన్న మగ డాక్టర్, హీరోయిన్ ఎంత ఏడ్చినా వినిపించుకోకుండా ఇంజక్షన్ ఇస్తాడు…అప్పటినుండీ హీరోయిన్ మగవాళ్లపై ద్వేషం పెంచుకుంటుంది
7)చిట్టచివరి క్లైమాక్స్ సీనులో హీరోయిన్ ని విలన్లు కిడ్నాప్ చేసి చంపేద్దామని గన్ తో షూట్ చేస్తారు. అప్పుడు శివా అని హీరోయిన్ గట్టిగా అరుస్తుంది. ఆ అరుపు ఎక్కడో దూరాన ఉన్న హీరోకి వినిపించి హీరోయిన్ ని రక్షించడానికి బయలుదేరతాడు. అక్కడక్కడా మజిలీలు చేస్తూ, తింటూ, తిరుగుతూ, విశ్రాంతి తీసుకుంటూ మెల్లిగా వస్తుంటాడు. v హీరో వచ్చేవరకూ గన్ నుండి బయటికొచ్చిన బుల్లెట్ ప్రయాణిస్తూనే ఉంటుంది హీరోయిన్ వైపు.

ఇలాంటివి కోకొల్లలు. మొత్తం తమిళ సినిమాలన్నిటినీ రుబ్బి రుబ్బి పేరడీ చేసేసారు. అది చూస్తుంటే మనకి నవ్వులే నవ్వులు.

ఇంక కథ విషయానికొస్తే ఇలా సినిమాలను, హీరో, హీరోయిన్లను పేరడీ చేస్తూ శివ, ప్రియ (దిశా పాండే) ని ప్రేమిస్తాడు. కొందరు విలన్లు హీరోకి అప్పుడప్పుడూ అడ్డుతగులుతుంటారు. ఈ చిన్న చిన్న విలన్లందరికీ “డీ” అనే పెద్ద బాస్ ఉన్నారని కనిపెడతాడు శివ. ఈ డీ ఎవరు, నా వెనుక ఎందుకు పడుతున్నారు అని కూపీ లాగడానికి డీ ని వెతుక్కుంటూ వెళతాడు. ఇంక ఆ కథ కమామిషు ఏమిటో సినిమాలో చూసి తెలుసుకోవలసిందే. చివరికి డీ ఎవరు అన్న రహస్యాన్ని ఛేదించినప్పుడు మాత్రం ప్రేక్షకుల పొట్ట చెక్కలయిపోవలసిందే!

ఇక ఈ సినిమాకి ప్రత్యేక ఆకర్షణ ఒక పాట…అనేకానేక పాటలలో వచ్చే అర్థలేని అర్థం లేని పదాలని ఏరి కూర్చి బాణీ కట్టారు. అనగా…ఓ మహవీయ, నాకుముక, షకలక, రండక, రాహతుల్లా…ఇలాంటి పదాలను ఏరి కలిపి కూర్చిన పాట. అందరూ తప్పక వినండి.
http://www.dishant.com/jukebox.php?songid=81160

హీరో శివ….ఇరగదీసి అరగదీసేసాడు…చాలా చాలా బాగ నటించాడు. ఒక కొత్త దర్శకుడు ఇలాంటి సబ్జెక్ట్ ని ఎన్నుకుని సమర్ధవంతంగా సినిమా తీయడం గొప్ప విశేషమే. అందులో 100 విజయం సాధించారని చెప్పక తప్పదు. తెలుగు వాళ్ళకి భాష అర్థం కాకపోయినా సబ్ టైటిల్స్ పెట్టుకుని చూడవల్సిన చిత్రం ఇది. మన అల్లరి నరేష్ తో తెలుగులో రీమేక్ చేస్తున్నారని వినికిడి.

కో -  మీడియా, రాజకీయాలు, విద్యార్థులు…ఇవి మూడు వన్నె తరగని సబ్జెక్టులు. వీటిని ఆధారంగా చేసుకుని ఎన్ని కథలైనా పిండుకోవచ్చు. అటువంటి కథే ఈ కో. కో అంటే రాజు అని అర్థం. దీన్నే తెలుగులో రంగం గా డబ్బింగ్ చేసారు. జీవ, అజ్మల్ అమీర్, కార్తీక, పియా బాజ్ పాయ్, ప్రకాష్ రాజ్, కోటా ప్రధాన తారాగణం. దర్శకత్వం కె.వి. ఆనంద్.

సాహసవంతుడైన ఫొటోగ్రాఫర్ జీవా, ఎక్కడ అన్యాయం, అక్రమం జరిగినా ఫొటో తీస్తుంటాడు. ఒక నక్సలైట్ల ముఠా బ్యాంకు దోపిడీ చేస్తుంటే అత్యంత సాహసోపేతంగా ఫొటోలు తీసి తమ పత్రికలో పబ్లిష్ చేస్తాడు. దానితో పత్రికకి, తనకీ కూడా పాపులారిటీ పెరుగుతుంది. ఈ ఫొటోల ఆధారంగా ఆ నక్సలైట్లను పట్టుకుని తగిన విధంగా శిక్షిస్తామని ముఖ్యమంత్రి (ప్రకాష్ రాజ్) ప్రమాణం చేస్తారు. ఒక పక్క ప్రతిపక్ష నాయకుడైన కొండల్రాయుడు (కోటా) ఎన్నికలలో గెలవాలని ప్రచారాలు మొదలెడతాడు. మూడనమ్మకాలకు పోయి ఒక 13 యేళ్ళ వయసున్న అమ్మాయిని పెళ్ళి చేసుకోవాలని చూస్తుంటాడు. ఈ విషయాన్ని తన కెమేరాలో బంధించి, పత్రికలో ప్రచురించి కొండల్రాయుడి రహస్యం బయటపెడతాడు అశ్విన్. మరోపక్క పట్టభద్రుడైన వసంత్, వ్యవస్థని సామాజిక న్యాయం వైపు నడిపించాలనే ఆలోచనతో, తనలాగే చదువుకున్న కొంతమంది యువతని వెంటేసుకుని రాజకీయాల్లోకి అడుగుపెడతాడు. ధనం, అధికారం ఏమాత్రం లేని ఈ యువ పార్టీ మాటలను ప్రజలు ఏ మాత్రం పట్టించుకోరు. అనుకోని కొన్ని సంఘటనల వల్ల ప్రజలకి వసంత్ యొక్క నిబద్ధత తెలిసివచ్చి అతనికి సంఘీభావం తెలియజేస్తారు. వసంత్ మీద నమ్మకంతో, వాళ్ళ పార్టీ చేస్తున్న మంచి పనులకు సరి అయిన ఆదారణ లభించాలనే ఉద్దేశంతో అశ్విన్ వాటిని ఫొటోలు తీస్తూ మీడియాలో కథనాలుగా ప్రచురిస్తుంటాడు. అదే పత్రికలో కొత్తగా జాయిన్ అయిన రేణు (కార్తీక), అదే పత్రికలో ఎప్పటినుండో పని చేస్తున్న సరస్ (పియా బాజ్‌పాయ్) – అశ్విన్ మధ్య ముక్కోణపు ప్రేమ, కథ లో అంతర్లీనంగా సాగుతుంటుంది. వసంత తన ఉపన్యాసాలతో, పనులతో బలం పుంజుకుంటూ అధికార పార్టీ, ప్రతిపక్ష పార్టీ నాయకులకు పక్కలో బల్లెం లా తయారవుతాడు. ఇంక వాళ్ళు ఎత్తుకు పై ఎత్తులు పన్నడం మొదలెడతారు. ఎన్నికలు దగ్గరవుతుండగా వసంత్, తన పార్టీ సభ్యులు కలిసి తమ ఆశయాలను ప్రజలకి మరోసారి వివరించడంకోసం ఒక మహా సభను ఏర్పాటు చేస్తారు. ఆ సభలో అనూహ్యంగా బాంబు పేలి అనేకమంది ప్రాణాలు కోల్పోవడంతో మ్రాన్పడిపోతాడు వసంత్. కానీ హితులు, స్నేహితులు నచ్చజెప్పడంతో ఎన్నికలలో పాల్గొని ఘనవిజయాన్ని సాధించి ముఖ్యమంత్రి అవుతాడు. అయితే ఆ బాంబు బ్లాస్ట్ ఎవరు చేసారు అన్న అంశాలను పరిశీలిస్తున్న అశ్విన్ కి ఒక క్లూ దొరుకుతుంది. అక్కడితో కథ ఊహించని మలుపు తిరుగుతుంది. బాంబు బ్లాస్ట్ చేసినదెవరు? ఇందులో వసంత్ పాత్ర ఏమిటి? అశ్విన్ నిజాన్ని ఎలా తెలుసుకుంటాడు అన్నది తెర మీద చూడలవసిందే.

కథలో ఎక్కడా బిగి తగ్గకుండా…ప్రతీ సన్నివేశం ఆకర్షణీయంగా, ఉత్కంఠ భరితంగా తీర్చి దిద్దడంలో దర్శకుడు ఆనంద్ విజయన్ని సాధించారు. ఇందులో ముఖ్యంగా చెప్పుకోవల్సినది వసంత్ పాత్ర. సినిమా మొదట్లో ఏ మాత్రం ప్రాముఖ్యత లేని పాత్రగా చూపించి, క్రమక్రమంగా ఆ పాత్రని బలోపేతం చేస్తూ, చివరికి ఆ పాత్ర చుట్టూ మొత్తం సినిమా తిరిగేలా చేయడంలో దర్శకుని ప్రతిభ కనబడుతుంది. మళయాళీ నటుడైన అజ్మల్ వసంత్ పాత్రలో చక్కగా ఒదిగిపోయాడు. అంజాదె చిత్రంతో తనలోని ప్రతిభని నిరూపించుకున్న ఇతడు ఈ సినిమాతో మరో మెట్టు ఎక్కాడు. నటనలో జీవా, అజ్మల్ పోటీ పడ్డారనే చెప్పుకోవచ్చు. ప్రకాష్ రాజ్, కోటా ల పాత్రలు కథకి అవసరమైనా, పెద్దగా గుర్తింపు లేనివి. కార్తీక పాత్ర, నటన సో సో. సరస్ గా చేసిన ప్రియా బాజ్‌పాయ్ మెప్పించింది.

ఈ సినిమా, మీడియా పట్ల ప్రేక్షకులకి ఒక ఆకర్షణని కలిగిస్తుందని చెప్పడంలో ఏ మాత్రం సందేహం లేదు. మంచి కథ, అద్భుతమైన స్క్రీన్ ప్లే, చక్కని నటన వెరసి ఓ మంచి గుర్తుండిపోతే చిత్రం…కో!

ఈ మూడు సినిమాలు వరుసగా చూసిన తరువాత గొప్ప ఆనందం కలిగింది. మరోవైపు మన సినిమాల దుస్థితి తలుచుకుని చాలా బాధగా కూడా అనిపించింది. మనకెందుకు రావు ఇలాంటి సినిమాలు? మనమెదుకు తీయలేము? అన్న ఆవేదన కలిగింది.

About ఆ.సౌమ్య

has wrote 29 articles on this blog.

• View all posts by ఆ.సౌమ్య →
• Blog

This post was submitted by ఆ.సౌమ్య .